Baba

Bektaşilikte Mürşitlik makamındaki derviştir. İrşat edicidir. Başka tasavvuf okullarındaki Dedelik, Şeyhlik, Sultanlık gibidir. Bugünkü deyimle (zahirde) yaşam koçluğuna benzer. Ama bu koç kişiyi hem batıni hem zahiri Allah’a yaklaştırmak içindir.

KTü: baba “1. saygı ve sevgi hitabı, 2. yaşlı adam, 3. baba, dede, ata” [ Ebu Hayyan, Kitabü-l İdrak, 1312] Sanskritçe baba (baba, muhterem kişi, derviş), baba, Yeni Yunanca papá, Fransızca papa vb.